Bunga tak sentiasa mekar . Hidup tak selalunya indah . Kelopak_kelopak bunga dimakan dek kumbang mahupun serangga lain mencacatkan kecantikan sejambang bunga . Menangis kerana kecewa , terluka perkara biasa dalam hidup kerana duka sebagai asam garam kehidupan agar kita menjadi lebih dewasa . Biarlah kelopak yg rosak dahulu . Asal jangan sampai ke akarnya sudah pun kering , tiada lagi peluang untuk bunga itu terus hidup . Tak mengapa kalau kita hanya menangis walaupun sekuat hati , kerana setiap tangisan itu akan membuahkan kekuatan untuk kita . Asalkan jangan sampai hati sudah benar-benar rasa kosong sehingga berputus asa dlm hidup .